Wat eten we vandaag?

Wat de pot schaft, natuurlijk. En tegen degene die er meer over willen weten, zou ik willen zeggen: lees vooral door. Ik zal me hierbij trouwens niet beperken tot alleen vandaag, maar wel een poging doen om me te beperken tot eten (en daar aan gerelateerde zaken).

Eten wat de pot schaft, dat klinkt nogal bijdehand. Toch is het in zekere zin zo. Dan wel niet zo zeer wat de pot schaft, als wel wat de markt/winkel schaft (dat is natuurlijk altijd het geval, maar als het aanbod schier onbeperkt is, is het niet echt een beperkende factor en aangezien hier het aanbod niet schier onbeperkt is, leek het mij wel gerechtvaardigd om het aanbod (markt/winkel) als beperkende factor op te voeren). Trouwens, soms ook wel wat de pot schaft (die tussenvoegingen zijn inderdaad niet echt altijd even prettig voor de lijn van het verhaal). Als je in een restaurantje wat bestelt vanuit het menu, is het nog maar de vraag of ze dit daadwerkelijk hebben. Een backupidee is altijd handig. En als je pech hebt, hebben ze dat ook niet. Gelukkig kan je dan altijd terugvallen op een ‘rolex’, een opgerolde chapati (een soort pannekoek, van bloem, water en olie) met ei erin. De reden van de bijnaam ‘rolex’ ontgaat me enigszins, misschien iets van luxe? (Bijnamen zijn eigenlijk ook een soort intertekstualiteit, maar dat terzijde (en dat dan weer ten overvloede, want dat bleek al uit de haakjes).)

Uhm, waar ging het ook al weer over. Eten wat de markt schaft dus. Zo hebben we deze week beslag weten te leggen op het allerlaatste blikje doperwtjes in Lira. Vervolgens hebben we dat meteen verslonden. Pakken wat je pakken kan en eten wat je eten kan. Uiteraard wel in een enigszins beschaafde vorm: doperwtjes met rijst en pompoencurry (of iets wat daar voor door ging (rode uitjes(echte tranentrekkers), tomaten, melk, pompoen, peper en koriander)) en de tweede keer doperwtjes met een hele lading tomaat en zoete aardappels (met als verstekeling een ‘irish’ aandoende ‘potato’ (wat wij gewoon normale aardappels vinden en die hier dus ‘irish potato’ wordt genoemd)). Ander avondeten bestond uit zelf klaargemaakte pasta met tomaat en aubergine (twee keer) en een keer pannenkoeken. 
Pannenkoeken doen het bij ons trouwens ook goed als ontbijt. Al hebben we wel ontdekt dat het met maisbloem toch net andere pannenkoeken worden dan je zou verwachten. Ik toverde in ieder geval iets uit de pan dat meer op rubber leek dan op pannenkoek. Maar een kniesoor die daar op let, het was alleen een beetje droog (zeker als je er pindakaas op doet).

Maar wat schaft de markt nu? Als je een beperkt budget hebt en/of niet bang bent voor lokaal, dan kan je je hart ophalen op de verschillende marktjes van lira: heel veel mandarijnen, heel veel tomaten (grote verscheidenheid in kwaliteit), wat minder zoete aardappels, weinig tot geen ‘gewone’/’irish’ aardappels, weinig tot geen paprika, redelijk wat kool, weinig aubergine, weinig avocado, veel matooke-bananen (ik heb nog geen matooke op, dus daar kan ik verder niet over uitweiden (helaas..), behalve dan dat het vooral in het zuiden hét basisvoedsel is, in dusdanige mate dat ze daar het volgende spreekwoord (of gezegde, daar wil ik vanaf zijn (altijd al die zinsnede willen gebruiken)) hebben: als je geen matooke hebt gegeten, heb je niet gegeten) , weinig tot geen mais (en niet in onbewerkte vorm, het lijkt wel alsof je die alleen in geroosterde vorm kunt krijgen) en redelijk wat uien (allemaal kleine rode), veel (verschillende soorten) bonen, veel rijst en soms dingetjes die wij niet kennen, maar die dan bijvoorbeeld iets als ‘tjie-auw’ heten en wat dan een soort zoetmiddel is (gratis proeven) en waar je dan ook geen flauw idee hebt hoe je dat moet verwerken.

Dus eigenlijk kan je er best wel wat krijgen. Bijvoorbeeld ook trek. En als echte ‘local’ koop je dan ergens langs de weg chapati, een soort van oliebollen (maar dan zonder rozijnen) of gefrituurde casave (ook lekker met pindakaas). Ze houden hier wel van frituren. Ze frituren ongeveer alles wat los en vast zit. Vandaag (maar dat is dan weer een andere dag dan vandaag uit de titel (er zit behoorlijk wat tijd in zo’n blog, ik doe echt mijn best om er een meesterwerkje van te maken) hebben we zelfs gefrituurde chapati op. Maar het mooiste staaltje frituurwerk was gister, of was dat al weer eergister? Ik had gefrituurde vis besteld, maar ik had niet verwacht dat ik dan ook een gefrituurde vis zou krijgen. Waarom ik dat niet had verwacht, begrijp ik met terugwerkende kracht (net als elke weldenkende lezer) ook niet, want waarom zou je niet een hele vis, met alles er op en er aan, in een frituurpan gooien?

58 gedachten over “Wat eten we vandaag?

Reacties zijn gesloten.